Licencja a podatek u źródła

W związku z rozwojem gospodarczym, polscy przedsiębiorcy coraz częściej korzystają z różnego rodzaju licencji nabywanych od podmiotów zagranicznych. Płacąc należności licencyjne na rzecz podmiotów zagranicznych należy jednak pamiętać o obowiązkach płatnika podatku dochodowego.

Przepisy dotyczące podatku u źródła

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu przychodów uzyskiwanych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez podatników zagranicznych ustala się w przypadku należności z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych – w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) w wysokości 20% przychodów.

Przepis ten oznacza, że polski podmiot, wypłacając podmiotowi zagranicznemu wynagrodzenie z powyższych tytułów, zobowiązany jest do potrącenia podatku dochodowego w wysokości 20%. Analogiczne regulacje zawarte są w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 29) i dotyczą wypłacania należności licencyjnych na rzecz zagranicznych osób fizycznych.

Licencja a podatek u źródła

Jak wynika z powyższych przepisów, co do zasady, płatności za licencje dokonywane na rzecz zagranicznego licencjodawcy podlegają podatkowi u źródła w Polsce.

W stosunku do tych płatności stosuje się jednakże umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę (m.in. pod warunkiem przekazania przez kontrahenta zagranicznego certyfikatu rezydencji podatkowej), które mogą zmniejszyć stawkę podatku u źródła.

Dlatego też niezwykle istotne jest, aby każdorazowo wypłacając należność licencyjną na rzecz podmiotu zagranicznego sprawdzić w konkretnej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (najczęściej w art. 12), czy dana płatność podlega podatkowi u źródła.

Przykładowo umowa z Wielką Brytanią określa, że stawka podatku u źródła od należności licencyjnych wypłacanych na rzecz brytyjskiego rezydenta wynosi 5%, a przez należności licencyjne rozumie się „wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego (włącznie z filmami dla kin oraz filmami lub taśmami transmitowanymi w radiu lub telewizji), wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)” (art. 12 ust. 2-3).

Podmiot zagraniczny otrzymujący płatność pomniejszoną o podatek u źródła będzie uprawniony do rozliczenia podatku pobranego w Polsce w państwie swojej rezydencji zgodnie z zasadami wynikającymi z danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz przepisów podatkowych w państwie swojej rezydencji. Ponadto, w sytuacji gdyby podmiot zagraniczny uznał, że podatek taki nie powinien zostać pobrany, może wystąpić o zwrot takiego podatku do polskich organów podatkowych.

Licencja a program komputerowy

Nie każda licencja będzie powodowała automatycznie obowiązek pobrania podatku u źródła.

Najczęściej w praktyce, przedsiębiorcy nabywają licencje na oprogramowanie komputerowe dla użytkowników końcowych (tzw. end-user), które zezwalają licencjobiorcy (jako użytkownikowi końcowemu) na korzystanie z oprogramowania do własnych potrzeb, wyłącznie zgodnie z ich funkcją i przeznaczeniem, tzn. bez prawa dalszej odsprzedaży, powielania, kopiowania i modyfikowania tego oprogramowania. W takim przypadku organy podatkowe, co do zasady zgadzają się, że polski podmiot nie będzie miał obowiązku poboru podatku u źródła (tak np. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 kwietnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.36.2020.2.OK).

Masz pytania? Napisz do nas!

Czekaj...

Podobne wpisy