Współpraca z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą stała się w ostatnich latach coraz popularniejsza. Aby przyciągnąć i zatrzymać specjalistów, spółki coraz częściej oferują im nie tylko wynagrodzenie, ale również różnego rodzaju benefity. Prywatna opieka medyczna, karty sportowe, ubezpieczenia na życie, programy kafeteryjne czy kursy językowe obejmują już nie tylko pracowników etatowych. Benefity na B2B a koszty uzyskania przychodów to temat, który budzi coraz większe zainteresowanie przedsiębiorców i doradców podatkowych. Zwłaszcza w kontekście najnowszych interpretacji fiskusa. Powstaje jednak pytanie, czy spółka może zaliczyć wydatki na takie świadczenia do kosztów uzyskania przychodów.
Ogólne zasady rozliczania kosztów
Punktem wyjścia jest art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („Ustawa CIT”). Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Przepis ten ma charakter ogólny. Oznacza to, że każdy wydatek powinien być analizowany indywidualnie. Kluczowe znaczenie ma ustalenie związku pomiędzy poniesionym wydatkiem a działalnością gospodarczą podatnika. Chodzi o to, czy wydatek służy osiąganiu przychodów lub zabezpieczeniu ich źródła.
Jednocześnie art. 16 Ustawy CIT zawiera katalog wydatków, które nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów. Wśród tych wyłączeń nie znajdziemy jednak wydatków na prywatną opiekę medyczną, karty sportowe, ubezpieczenia czy inne benefity przyznawane osobom współpracującym na podstawie umów B2B. Nie oznacza to jednak automatycznie, że każdy taki wydatek będzie kosztem podatkowym. Każdorazowo konieczna jest analiza konkretnego stanu faktycznego.
Korzystna praktyka organów podatkowych
Organy podatkowe prezentowały raczej liberalne podejście do wydatków ponoszonych na benefity dla osób współpracujących w modelu B2B. W interpretacjach podkreślano, że takie świadczenia mogą służyć pozyskaniu specjalistów. Mogą też ograniczać rotację, poprawiać jakość świadczonych usług oraz zabezpieczać źródło przychodów przedsiębiorcy.
Jeszcze w interpretacji z 23 maja 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.125.2025.2.KM), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na świadczenia pozapłacowe dla osób współpracujących na podstawie umów B2B. Sprawa dotyczyła m.in. prywatnej opieki medycznej, kart sportowych, ubezpieczeń zdrowotnych, grupowych ubezpieczeń na życie, programów kafeteryjnych oraz innych świadczeń motywacyjnych oferowanych współpracownikom. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji z 25 marca 2024 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.44.2024.MM).
Zmiana podejścia
Sytuację skomplikowała interpretacja Dyrektora KIS z 11 maja 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.40.2026.2.DW).
Sprawa dotyczyła spółki planującej finansowanie szerokiego katalogu benefitów dla osób współpracujących na podstawie umów B2B. Wśród świadczeń miały znaleźć się m.in. prywatna opieka medyczna, karty sportowe, szkolenia, kursy językowe, karty lunchowe, programy kafeteryjne, ubezpieczenia zdrowotne oraz ubezpieczenia na życie. Spółka wskazała jednak, że świadczenia te nie będą stanowiły elementu wynagrodzenia należnego współpracownikom. Będą one funkcjonowały obok wynagrodzenia określonego w umowach B2B.
Dyrektor KIS uznał, że spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków na benefity dla kontrahentów, jeżeli świadczenia te nie stanowią części należnego wynagrodzenia.
Stanowisko to stanowi istotne odejście od wcześniejszej praktyki interpretacyjnej. W dotychczasowych interpretacjach organy skupiały się przede wszystkim na gospodarczym celu wydatku oraz jego związku z prowadzoną działalnością. Z kolei w najnowszej interpretacji nacisk został położony na sposób uregulowania benefitów oraz ich relację do wynagrodzenia należnego współpracownikowi.
W praktyce z interpretacji tej można wyciągnąć wniosek, że dla bezpieczeństwa podatkowego benefity powinny wynikać bezpośrednio z umowy o współpracy lub stanowić element pakietu świadczeń należnych kontrahentowi. Samo przyznanie dodatkowych świadczeń na podstawie odrębnego regulaminu może okazać się niewystarczające.
Najnowsza interpretacja pokazuje, że praktyka organów podatkowych w zakresie benefitów dla osób współpracujących na podstawie umów B2B nie jest jednolita. Jeszcze w 2024 i 2025 r. organy akceptowały możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków na pakiety medyczne, karty sportowe, ubezpieczenia czy programy kafeteryjne. Interpretacja z maja 2026 r. wskazuje natomiast na bardziej restrykcyjne podejście.
W konsekwencji przedsiębiorcy powinni bardzo ostrożnie podchodzić do rozliczania tego rodzaju wydatków. Szczególne znaczenie może mieć sposób uregulowania benefitów w dokumentacji współpracy oraz możliwość wykazania, że świadczenia te stanowią element uzgodnionych warunków współpracy z kontrahentem.
Powyższe podsumowanie ma charakter ogólny i dotyczy przepisów aktualnych na dzień publikacji artykułu. Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w konkretnej sprawie – skorzystaj z formularza kontaktowego.
