Odliczenie darowizn na cele kultu religijnego to rozwiązanie przewidziane w ustawie o CIT. Przedsiębiorcy często wspierają inicjatywy społeczne, charytatywne i lokalne. Przekazują pieniądze lub rzeczy fundacjom, stowarzyszeniom, parafiom i innym organizacjom. Taka pomoc ma przede wszystkim wymiar społeczny. Warto jednak pamiętać, że w określonych przypadkach darowizna może również przynieść korzyść podatkową. Ustawa CIT pozwala bowiem odliczyć niektóre darowizny od podstawy opodatkowania.
Jakie darowizny można odliczyć?
Zasady ustalania podstawy opodatkowania określa art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych („Ustawa CIT”). Co do zasady podstawą opodatkowania jest dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a Ustawy CIT, pomniejszony o wskazane w przepisach odliczenia.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT podatnik może odliczyć darowizny na cele kultu religijnego. Odliczenie nie może przekroczyć 10% dochodu określonego zgodnie z przepisami Ustawy CIT. Jest to wspólny limit dla darowizn wskazanych w tym przepisie (np. na cele działalności pożytku publicznego), a nie odrębny limit dla każdej kategorii.
Co oznacza cel kultu religijnego?
Z punktu widzenia odliczenia kluczowe jest ustalenie co należy rozumieć przez pojęcie „kultu religijnego”. Niestety Ustawa CIT nie definiuje tego pojęcia i nie odsyła do definicji zawartej w innej ustawie. Organy podatkowe odwołują się więc do znaczenia językowego i powszechnego rozumienia tego pojęcia.
Według Słownika języka polskiego, kult religijny oznacza „zewnętrzny aspekt religii w odróżnieniu od teoretycznej doktryny; ogół obrzędów religijnych jakiejś religii, całokształt czynności religijnych„. W myśl podanej definicji, celom kultu religijnego służą zarówno te działania, które odnoszą się do praktyk, obrzędów i uroczystości religijnych, jak też dotyczące obiektów sakralnych i związanej z nimi infrastruktury.
Darowizna może służyć celom kultu religijnego, gdy finansuje bezpośrednio działalność religijną. Może to być organizacja nabożeństw i obrzędów, utrzymanie miejsca kultu, zakup wyposażenia używanego podczas praktyk religijnych albo budowa lub remont obiektu sakralnego.
Kto może otrzymać darowiznę?
Najbardziej typowymi obdarowanymi są kościoły, związki wyznaniowe oraz kościelne osoby prawne, takie jak parafie, diecezje i zakony. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 13 marca 2018 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.39.2018.1.NL) wskazał jednak, że odbiorcą może być również fundacja lub stowarzyszenie, jeżeli rzeczywiście realizuje cele kultu religijnego (np. wynika to ze statutu).
Aby zastosować odliczenie, należy spełnić dwa podstawowe warunki. Po pierwsze, obdarowany musi być podmiotem zajmującym się kultem religijnym. Po drugie, przekazane środki lub rzeczy muszą zostać przeznaczone właśnie na taki cel.
Warto zadbać, aby cel został jednoznacznie opisany w umowie, potwierdzeniu przelewu lub oświadczeniu obdarowanego. Ogólne wskazanie, że środki są przeznaczone „na działalność statutową”, może być niewystarczające, jeżeli statut obejmuje też działalność edukacyjną, społeczną lub charytatywną. Z dokumentów powinno wynikać, że darowizna służy realizacji kultu religijnego.
Dokumentowanie odliczenia
Darowizny pieniężne muszą być udokumentowane dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego albo na jego inny rachunek bankowy. Przy darowiźnie niepieniężnej potrzebny jest dokument wskazujący jej wartość oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu. Podatnik wykazuje w zeznaniu podatkowym kwotę darowizny, kwotę odliczenia oraz dane pozwalające zidentyfikować obdarowanego.
Organizacja religijna na rzecz organizacji zagranicznej
Ciekawy przypadek opisano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 stycznia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.607.2024.2.DK). Polska spółka przekazała darowiznę podmiotowi z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Po Brexicie nie można było zastosować regulacji dotyczącej darowizn na cele pożytku publicznego na rzecz równoważnych organizacji z państw Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Spółka argumentowała więc, że świadczenie podlega odliczeniu jako darowizna na cele kultu religijnego.
Organ nie zgodził się z tym stanowiskiem. Wspólnota, na rzecz której przekazano darowiznę, nie była wpisana do polskiego rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych. Zdaniem organu nie posiadała zatem osobowości prawnej wynikającej z polskich przepisów i nie korzystała z uprawnień przewidzianych dla zarejestrowanych wspólnot religijnych.
Interpretacja pokazuje, że darowizny zagraniczne wymagają szczególnej ostrożności. Nie wystarczy, że dany ruch jest uznawany za religię w państwie swojej siedziby. Trzeba sprawdzić status prawny obdarowanego, zakres jego działalności oraz możliwość wykazania, że środki zostały przeznaczone na cele kultu religijnego.
Powyższe podsumowanie ma charakter ogólny i dotyczy przepisów aktualnych na dzień publikacji artykułu. Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w konkretnej sprawie – skorzystaj z formularza kontaktowego.
